ergens tussen dromen en werkelijkheid

Erasmus Experience #2: “The Italian way of Life”

Morgen woon ik officieel 3 weken in Bologna, crazy. Ondertussen versta ik al een klein beetje Italiaans, begin ik mijn weg overal goed te kennen, en word ik elke dag nog wat meer en meer verliefd op deze prachtige stad. Een echte update over mijn erasmus-avontuur en wat ik de voorbije dagen gedaan heb, komt er snel aan -pinky promise- maar in deze post wil ik het even over iets anders hebben. Want Italië mag dan wel gewoon een Europees land zijn, toch leven de mensen hier opvallend anders dan bij ons. België versus Italië, een kleine bloemlezing.

 

“Aan verkeersregels doen wij niet mee”

De binnenstad van Bologna is niet zo groot en eigenlijk is alles makkelijk te voet te bereiken, maar mijn tamme en uitstellende zelf springt toch liever op de fiets (want ja, die 10 minuten langer uitslapen maken echt het verschil). Elke dag fiets ik dus in het autoluwe centrum tussen bussen, brommertjes, taxi’s en andere fietsers in, en elke dag vraag ik mij af hoeveel ongelukken hier gebeuren. Want Italianen geloven duidelijk niet in verkeersregels. Nee wacht, ik herformuleer: Italiaanse fietsers en voetgangers geloven duidelijk niet in verkeersregels. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik zowat de enige fietser in de hele stad ben niet niet door het rode licht rijdt. Elke dag fiets ik langs de Via Ugo Bassi, één van de grootste hoofdbanen van de stad, met verschillende kleinere zijstraten. Bussen, brommers en bejaarde fietsers stoppen voor de rode lichten, de rest rijdt gewoon door. Fietsers staan ook graag stil in het midden van de weg om te bellen, en vinden fietsen op het verkeerde rijvak de normaalste zaak van de wereld. Voetgangers zijn zo mogelijk nog erger, want die kijken niet eens naar de verkeerslichten, en lopen meestal gewoon in het midden van de weg. Dikke chaos of Zuiderse charme? Ik ben er nog niet helemaal over uit.

Fietsje in de hand, het veiligste van al ;)

Fietsje in de hand, het veiligste van al 😉

 

Tooghangen is geld besparen

Net als ik Frankrijk zijn ook in Italië de prijzen in een bar of café afhankelijk van waar je zit. Op het terras betaal je steevast meer dan aan een tafeltje binnen, en het allergoedkoopste is natuurlijk bestellen en drinken aan de toog. Denk steeds: hoe minder ver de obers moeten stappen, hoe goedkoper het is voor jou. Toeristen in vakantiemodus trekken zich dat meestal niet aan, en ploffen maar al te graag neer aan het verste tafeltje met het mooiste uitzicht, maar de locals of studenten besparen toch liever op hun dagelijkse cappuccino, en staan gewoon aan de toog. En die kleine lichamelijke inspanning is het meer dan waard want het prijsverschil kan echt groot zijn. Een cappuccino al banco kost gemiddeld €1,30 maar bestel je dezelfde romige koffiedrank op een terras, dan betaal je al snel €3,00. Meer dan het dubbele van de prijs betalen voor een mooier uitzicht, ha-ha no grazie.

Ook een coffee-to-go is goedkoper dan bestellen op een terras!

Ook een coffee-to-go is goedkoper dan bestellen op een terras!

 

It’s all about the weekend

Iedereen houdt natuurlijk van het weekend, en Italianen vormen geen uitzondering. Uitslapen, brunchen en shoppen, ook hier in Bologna is dit elk weekend opnieuw de gewoonte. Op zaterdag én op zondag. Jep, je leest het goed, shoppen kan hier gewoon op elke dag van de week, want ook op zondag blijven alle winkels open. Dat alleen is al een dream come true, en het wordt nog beter. Want daarbovenop is het centrum van Bologna elk weekend volledig verkeersvrij (geen chaotische fietsers thank the lord), inclusief straatartiesten, kunstenaars en eetstandjes. Een nadeel is wel dat daarom de binnenstad elk weekend krioelt van de mensen. De straten zien werkelijk zwart van het volk, en de restaurantjes zitten overvol. Volgens mij brengen heel wat Italianen uit de naburige dorpen hun weekends in de provinciehoofdstad door. Ondanks de drukte blijft het allemaal wel heel gezellig, want iedereen is relaxt en slentert maar wat, een schril contrast met de drukte op maandag. Gelukkig heb ik nooit last van het blue-monday-syndroom, want mijn weekend loopt gewoon door. Stiekem heb ik namelijk geen les op maandag én vrijdag. La Vita è Bella, als erasmus-student!

Processed with VSCO with hb2 preset

Gildes en vlaggendragers op straat; weekends in Bologna. 

Italië verschilt op bepaalde vlakken dus zeker en vast van België, en I love it! De Italianen zijn misschien een beetje chaotisch, maar eigenlijk ben ik dat ook, dus ik ben hier best wel op m’n plek. De Zuiderse, Italiaanse cultuur is geweldig om te ervaren, en ik ben zo blij dat ik dit land de komende vier maanden mijn thuis mag noemen. Het leven is écht mooi in Italië.

Mijn volgende update zal minder lang op zich laten wachten, beloofd! Tot snel.

 

 

Share:

0 comments so far.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *