ergens tussen dromen en werkelijkheid

Het Luchthavensyndroom

Het laatste jaar heb ik erg veel gevlogen. Met het vliegtuig, uiteraard. Als erasmussertje in Italië wonen gaat kennelijk gepaard met veel spontane reizen, en ook nu ik al een tijdje terug in ons Belgenlandje ben, ga ik veel vaker op reis dan voorheen.

Veel vliegen betekent ook, veel tijd doorbrengen op luchthavens. Nu vind ik zowel vliegen zelf als rondslenteren op luchthavens niet bijzonder onaangenaam. Beetje wolken staren. Beetje koffietjes drinken. Beetje wolken staren en koffietjes drinken. (aka cloudsandcoffee, snapt ge’m?). Mij een beetje ergeren- ah nee wacht, dat is het onaangename deel. Want de mensen op luchthavens, daarentegen, drijven me keer op keer dicht tegen een combinatie van een zenuwinzinking en woede-uitbarsting, met een licht verlies van geloof in de mensheid erbovenop. Is het luchthavensyndroom al wetenschappelijk bewezen? Want er is blijkbaar iets met luchthavens dat het ergste in mensen naar boven blijkt te halen. Dingen waaraan ik me erger op de luchthaven, een korte bloemlezing.

 

  1. Drummende mensen aan de halte van de shuttlebus.

    Het is vijf uur ’s ochtends. En geloof het of niet, maar ja, er is écht genoeg plaats voor ons allemaal op die bus.

  2. Een luidruchtige groep op die bus.

    Want het is 5 uur ’s ochtends. En ook ik had liever nog in mijn warm bedje gelegen. 

  3. Zo van die mensen die een uur op voorhand al aan de check-in balie gaan staan

    Want daardoor voel ik mij verplicht daar ook al te gaan staan, terwijl daar ab-so-luut geen reden voor is want ik heb een vliegtuig nog nooit op tijd weten vertrekken.

  4. Drummende mensen aan de check-in

    Ge staat hier nu al een halfuur recht en dan gaat ge mij ook nog eens voorbijsteken? Top.

  5. Mensen die het nodig vinden alles te becommentariëren alsof zij de enige zijn die iets zien.

    Raar maar waar, jij bent écht niet de enige die het bagagekarretje naar het vliegtuig ziet rijden. 

  6. Drummende mensen op het vliegtuigladdertje

    Echt gebeurd: mij voorbijsteken aan de check-in, de tragere balie kiezen, en mij dan alsnog voorbijsteken op dat belachelijk smal vliegtuigladdertje. 

  7. Mensen die het principe van ‘achterste rijen eerst’ niet snappen

    Mij voorbijsteken op het vliegtuigladdertje, om dan in het vliegtuig vrolijk op RIJ VIER te gaan neerploffen *zucht*

  8. Applaudisseren bij de landing

    Oké, vliegen met een stalen ding van een paar ton mag dan wel iets spannender zijn dossiers kopiëren, maar uiteindelijk doet die piloot toch ook gewoon zijn job. We geven obers toch ook geen applaus omdat ze ons bord niet laten vallen?

  9. Drummende mensen bij het uitstappen.

    Het vliegtuig staat amper stil en iedereen staat onmiddellijk recht om uit te stappen. Allemaal tegen elkaar gepropt in het gangpad, hoe gezellig.

  10. Een combinatie van allen

    Want ja, dat is mogelijk.

Dus doe mij een plezier, en wees een beetje een redelijk mens, ook al heb je maar enkele uren geslapen en dwaal je om vijf uur ’s ochtends al op de luchthaven rond.

Share:

0 comments so far.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *